انواع زخم بستر

انواع زخم بستر

انواع زخم های فشاری و درمان آنها

در این مقاله قصد داریم به بررسی انواع زخم بستر بپردازیم. برای درمان زخم بستر ابتدا باید توجه داشته باشید که این زخم در واقع یک زخم فشاری است. زخم فشاری اغلب بر روی برجستگیهای استخوانی ایجاد میشود. لبه های زخم معمولاً به خوبی مشخص شده و ممکن است نکروز ایجاد شوند.

طبقه بندی زخمهای فشاری

زخم های فشار معمولاً در ۴ مرحله طبقه بندی می شوند:

مرحله یک: قرمزی پوست که در اثر فشار به ناحیه صدمه دیده سفید نمی شود.

پوستی سالم و قرمز در ناحیه ای که کاملاً مشخص شده است، معمولاً روی یک برجستگی استخوانی دیده می شود، که در اثر فشار پوست قرمز به رنگ سفید در نمی آید در پوستهای رنگی تیره ممکن است این علامت دیده نشود، اگرچه رنگ پوست در مقایسه با نواحی پوست مجاور متفاوت است. این لکه ممکن است دردناک، سفت یا نرم و گرمتر یا سردتر از بقیه پوست باشد.

این مرحله از زخم های فشار ممکن است نشانه این باشد که بیمار در معرض خطر ابتلا به زخم های فشار عمیق تر قرار دارد.

برای محافظت از آن با یک پد نرم (بالش فشاری، محافظ، بالش تشک)، لازم است که فشار روی قسمت آسیب دیده را کاهش دهید. ملحفه بیمار باید تمیز، خشک، نرم و بدون چین و چروک محکم کشیده شود. بهداشت منظم بیمار (استفاده از مواد آرایشی پزشکی با کیفیت و کمکهای بی اختیاری)، رژیم غذایی غنی از پروتئین، تشویق به ورزش فعال یا انجام تمرینات غیرفعال، تغییر وضعیت بیمار هر ۲ ساعت در پیشگیری و درمان زخم های فشار ضروری است. رژیم غذایی غنی از پروتئین، افزایش مصرف مایعات و ویتامین C توصیه میشود.

 

انواع زخم بستر

 

مرحله دوم: زخم با نمای پوست رفته دیده می شود

پوست تا حدی آسیب دیده که به صورت زخم باز (زخم گرد یا بیضی شکل کاملاً مشخص) و دارای بستر زخم صورتی قرمز و بدون بافت فیبرین است. همچنین ممکن است به صورت یک تاول دست نخورده یا باز / پاره شده پر از سرم یا خون ظاهر شود. به صورت زخم کم عمق براق و خشک بدون فیبرینوژن یا هماتوم سطحی بروز میکند.

از این مرحله نباید برای توصیف پارگی پوست، سوختگی نوار چسب، درماتیت همراه با بی اختیاری استفاده شود. آسیب از سطح پوست به لایه های عمیق تر پوست گسترش می یابد. نکته مهم این است که در اسرع وقت محل آسیب دیده را شناسایی کنید، فشار را از روی ناحیه زخم بردارید، محیط را تمیز و خشک، نرم و راحت نگه دارید. توصیه های رژیم غذایی، مصرف مایعات و ویتامین C همانند مرحله اول است.

 

انواع زخم بستر

 

مرحله سوم: آسیب گسترده به پوست تا عضله

تمام لایه های پوست تحت تأثیر قرار میگیرند. عمق زخم تا بافت چربی زیر جلدی ممکن برسد، اما استخوان، تاندون یا عضله درگیر نمی شوند. همچنین، بافت فیبرین ممکن است دیده شود، اگرچه آنقدر گسترده نیست که بتواند عمق زخم را پوشش دهد. ممکن است تخریب بافتی و تونل شدن ناحیه زخم بوجود آید. عمق زخم های فشار این مرحله بسته به موقعیت آناتومیک آنها ممکن است متفاوت باشد.

بینی، گوش ها، پشت سر و مچ پا بافت چربی ندارند، بنابراین ممکن است زخم های این مرحله روی این قسمتها کم باشد. برخلاف آنها، مناطقی که بافت چربی زیر جلدی بیشتری دارند ممکن است به زخم های بسیار عمیق مبتلا شوند. استخوان / تاندون قابل مشاهده یا لمس مستقیم نیست.

احتمال ایجاد عفونت وجود دارد. اقدامات بهداشتی و غذایی فوری (مراجعه به مرحله دو) ممکن است از پیشرفت بیشتر زخم های فشاری جلوگیری کند.

 

عکس انواع زخم بستر

 

مرحله چهارم: آسیب گسترده به بافتهای عمیق تر، از جمله استخوان ها، تاندون ها و عضلات

بافت فیبرین یا نکروز، اغلب با صدمه یا تونل شدن بافت ها ممکن است دیده شود. عمق زخم های فشاری در این مرحله بسته به موقعیت آناتومیک آنها ممکن است متفاوت باشد. بینی، گوش ها، پشت سر و مچ پا بافت چربی ندارند، بنابراین زخم های فشاری این مرحله روی این نقاط ممکن است کم باشد.

زخم های فشار این مرحله ممکن است عضلات و ساختارهای پشتیبانی کننده باشد (به عنوان مثال فاشیا، تاندون ها یا کپسول های مفصلی) را درگیر نمایند، به این معنی که احتمالاً استئومیلیت یا استئیت وجود دارد.

استخوان و عضله در معرض دید است یا ممکن است مستقیماً قابل لمس باشد. نکروز شدید ممکن است در این مرحله دیده شود، حتی اگر پوست صدمه ندیده باشد، به عنوان مثال ممکن است در مورد زخمهای پاشنه پا. مهم است که پرسنلی که از بیمار مراقبت می نند و وضعیت پوست را بررسی میکنند، قادر به ارزیابی و طبقه بندی مراحل مختلف زخم های فشاری باشند.

وضعیت بسته به عمق آسیب ارزیابی می شود. ممکن است عفونت های شدید رخ دهد. علاوه بر اقدامات بهداشتی و تغذیه ای ذکر شده در بالا، درمان جراحی زخم ضروری خواهد بود. برای درمان / بهبود زخم های فشاری، باید از ایجاد صدمه به بافت جدید جلوگیری شود، به این معنی که برای بهبودی زخم ها “محافظت از بافت بستر زخم” لازم است.

انواع زخم بستر

 

زخم های فشاری در مراحل پایانی زندگی

این گونه زخم های فشاری اغلب در بیماران کم وزن در مراحل نهایی زندگی ایجاد می شوند. در این حالت، هدف اصلی درمان از بین بردن درد و ناراحتی است. در چنین بیمارانی، راحتی آنها هنگام تصمیم گیری در مورد اقدامات لازم و اقدامات درمانی بعدی، تعیین کننده است.

KTU یک نوع زخم فشاری مکرر است، اگرچه به خوبی شناخته نشده است و خیلی زود قبل از پایان زندگی ظاهر می شود. زخمها روی پوست شکل نامنظمی دارند، و به طور معمول به شکل پروانه یا گلابی هستند.

در مارس ۱۹۸۹، کارن لو کندی برای اولین بار پدیده زخم پایانی کندی (KTU) را توصیف کرد. KTU یک شکست پوستی یا نارسایی پوستی اجتناب ناپذیر است که تصور می شود یک مشکل پرفیوژن است که با نارسایی عروقی / پروفوژن، نارسایی عضو و یا روند مرگ تشدید میشود. KTU یک علامت قابل مشاهده است.

0 پاسخ

پاسخ دهید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
مشارکت رایگان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *