ماگوت تراپی

ماگوت تراپی چیست؟

ماگوت ها لارو مگس هستند، همانطور که کاترپیلارها لارو پروانه ای هستند. ماگوت تراپی یا لارو درمانی مزایای زیادی دارد. خواص درمانی ماگوت ها برای اولین بار در قرن شانزدهم مورد توجه قرار گرفت اما استفاده از آنها در پزشکی در جهان غرب فقط پس از جنگ جهانی اول مشهور شد که یک پزشک آمریکایی متوجه شد سربازان مبتلا به زخم که لارو روی زخمهای آن رشد میکند بهتر از سربازان زخمی بدون لارو بهبود می یابند.

درمان زخم ها با کرم در سراسر دهه ۱۹۳۰ گسترش یافت اما در دهه ۱۹۴۰ با ظهور آنتی بیوتیک ها و تکنیک های جراحی کاهش پیدا کرد.

علاقه مجدد به استفاده از لارو در پزشکی،  توسط انجمن بین المللی بیوتراپی ایجاد شد که در سال ۱۹۹۶ تاسیس شده است و آنها به طور منظم تجربیات مربوط به استفاده از لارو در پزشکی را به اشتراک می گذارند. اخیراً، بنیاد BTER در اوایل سال ۲۰۰۳ با هدف آموزش و تحقیق در مورد درمان با لارو در پزشکی و سایر اشکال پزشکی همزیستی تاسیس شد.

امروزه چگونه از لارو درمانی در درمان زخمها استفاده می کنند؟

کرم در انسان با عنوان میازیس شناخته می شود. میازیس بسته به نوع کرم و شرایط  آلودگی آن می تواند مفید یا مضر باشد. در شرایط پزشکی، میازیس “مفید” به عنوان دبریدمان با لارو (MDT) نیز شناخته می شود.

خواص ترمیم زخم کرم به دلیل سه عمل زیر است:

  • از بین بردن زخم ها با حل کردن بافت نکروزه و آلوده (به عنوان مثال: کرم ها از بافت مرده و آلوده تغذیه می کنند اما بافت سالم را نمی خورند)
  • با دفع موادی که باکتریهای آلوده را مهار یا از بین می برند، زخم را ضد عفونی می کنند.
  • پس از خوردن تمام بافتهای مرده و آلوده، با تحریک تولید گرانولاسیون، بهبود زخم را تسریع می کنند.

کرم ها را روی زخم قرار داده و روی آنها یک پانسمان عایق که بتواند هوا را عبور بدهد قرار میدهیم. بعد از دو یا سه روز پانسمان برداشته می شود و کرمهایی که اکنون ۱۰ برابر اندازه اولیه خود شده اند از زخم خارج می شوند.

استفاده از لارو درمانی در سراسر جهان در حال رشد است. در ایالات متحده تقریبا ۳۰۰ مرکز وجود دارد و حدود ۱۰۰۰ مرکز در انگلیس و اروپا مشغول درمان با لارو هستند.

FDA لارو درمانی را برای دبریدمان بافتهای نکروتیک غیر قابل بهبودی در زخمهای بافت نرم مانند زخم های فشاری، زخم های نوروپاتیک پا، زخم های مزمن پا، یا زخم های درمان ناپذیر پس از تصادفات یا بعد از عمل” تایید کرده است.

کرم ها از کجا می آیند؟

لاروها برای استفاده پزشکی، باید لارو مگس استریل باشند که از تخمهای عقیم شده در آزمایشگاه تولید می شوند. از همه لارو ها نمی توان استفاده کرد، زیرا برخی از لارو ها وجود دارند که نه تنها بافت مرده را می خورند بلکه از بافت سالم زنده نیز تغذیه می کنند. لاروها همچنین دارای باکتری هایی هستند که ممکن است باعث عفونت شوند بنابراین استفاده از مگس استریل شده درجه پزشکی مهم است.

چندین شرکت تجاری در سراسر جهان وجود دارند که ماگوت های درجه پزشکی تولید می کنند. در ایران نیز چندین دانشگاه و شرکت خصوصی ماگوتهای پزشکی را تولید کرده و در اختیار مراکز درمانی قرار می دهند.

 

موارد احتیاط در ماگوت تراپی یا لارو درمانی

لارو درمانی یا ماگوت تراپی ممکن است باعث درد یا ناراحتی شود، به ویژه در بیمارانی که قبلاً درد زخم را تجربه کرده اند. این معمولاً حدود ۲۴-۳۶ ساعت پس از درمان اتفاق می افتد و با بزرگتر شدن لاروها بدتر می شود. مسکن ها می توانند به تسکین درد کمک کنند. در غیر این صورت با برداشتن پانسمان حاوی ماگوت، درد تسکین فوری می یابد.

لارو ها باید در داخل زخم قرار داشته باشند. اگر به پوست محافظت نشده در اطراف لبه های زخم فرار کنند، ترشحات لارو می تواند باعث ایجاد بثورات روی پوست شود که شبیه سوختگی سطحی است.

از لارو درمانی فقط باید برای درمان زخمهای باز استفاده شود. پس از اینکه پانسمان لاروها برداشته شد، باید آنها را به عنوان زباله های زیستی خطرناک دفع کنند. لارو ها باید از زخم خارج شوند و هرگز نباید اجازه داد لارو ها در داخل زخم ها باقی مانده و زخم بسته شود.

 

0 پاسخ

پاسخ دهید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
مشارکت رایگان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *